in aanraking met de tentoonstelling "Oefenstof" van Joke Visser.
Een overzicht van Joke's verzameling over drie eeuwen merklappen.
Marcella was in juni van vorig jaar naar
Parijs gegaan om daar
de tentoonstelling in de Bibliothèque Forney te bezoeken.
dat de tentoonstelling ook naar Nederland kwam.
Het werd gelijk op mijn wenslijstje gezet.
Vanaf 26 oktober hangt de tentoonstelling al in Breda's Museum
maar afgelopen zondag was pas de datum dat ik hem met eigen ogen kon zien.
We waren er rond 12.00 uur, helaas was het museumcafé dicht.
Er stond wel een koffieautomaat maar de thee was niet lekker.
Gelukkig hadden we een flesje water en een appel mee.
Na even bijgetankt te hebben van de reis, begon het genieten.
Merklappen schitterend ingelijst,computerschermen met detailplaatjes
van de merklappen en stoplappen.
Zoveel steekjes en zoveel kruisjes van dichtbij bekeken, dat het soms duizelde.
Dat kwam omdat sommige kruisjes zo klein waren
dat mijn ogen hard moesten werken.
Naast de merklappen van Marken was er ook
een tafel vol met vernaaide linten.
Op de 2e verdieping borduurlappen, pronkrollen
en werk van de Industrieschool.
De overschakeling van de fijne met zijde geborduurde merklap
naar het grovere Berlijnse wolwerk van de borduurlap was voor mij groot.
Nu ben ik daar ook niet zo gek op.
Daarachter was echter een schatkamer vol met pronklappen/rollen.
Op zijn Frans klinkt het wat sjieker "souvenirs de ma jeunesse".
Juweeltjes vol met verschillende lapjes met diverse handwerktechnieken
om te laten zien wat zo'n meisje allemaal beheerste.
Het topstuk was de lap van Catharina Perk met 65 verschillende
handwerktechnieken.
Om 14.00 uur kwam Joke Visser zelf een rondleiding geven.
Wat een leuke, enthousiaste vrouw die vol passie
verteld over haar verzameling. Net een wandelende encyclopedie.
Zo vertelde zij o.a.50 vernaaide linten in haar bezit te hebben
en ze allemaal te willen borduren.Een aantal heeft zij al op patroon gezet,
deze hingen in de museumwinkel en het desbetreffende patroon was te koop.
Verder vertelde ze hoe zij aan de "Souvenir de ma jeunesse" kwam
van Catharina Perk en allerlei verhalen over de lappen die er hingen.
Ik had nog wel uren kunnen luisteren......
Ik wilde een foto van haar nemen tijdens het vertellen,
maar zij vertelde dit liever niet te hebben. Net zoals
zij liever niet heeft dat er veel detailfoto's genomen worden
omdat er mensen zijn die er dan patronen van kunnen maken.
Voordat ik naar binnen ging, heb ik netjes aan iemand van het museum gevraagd
of ik foto's mocht nemen en dat was geen bezwaar.
Maar ik respecteer Jokes wens en hou de foto's voor mijzelf.
Een mooie herinnering kocht ik; het boek wat Joke samen
met haar man maakte over deze tentoonstelling.
Zo kan ik thuis nog nagenieten van al dit moois.
Zij wilde het graag signeren en dat......
mocht wel op de foto !
Ik kocht ook nog 2 patronen van Markerlappen
niet echt om te borduren maar meer om te bestuderen voor de opbouw
voor de e-cursus "handwerken van het eiland Marken".
Wil je de verzameling nog van dichtbij zien ?
T/m zaterdag 2 februari zijn de merklappen nog te bezichtigen.
P.S. Op zondag verteld Joke enthousiast over haar lappen !
