Tijdens de zomervakantie van 2009
waren we in het Historisch museum de Bevelanden in Goes.
Hier kocht ik dit boek van Albarta Meulenbelt-Nieuwburg
(op mijn 40e verjaardag kreeg ik een ouder exemplaar !).
(op mijn 40e verjaardag kreeg ik een ouder exemplaar !).
In mijn hoofd was ik al bezig om een merklap te ontwerpen
voor ons 12½ jarig huwelijksjubileum,wat plaats vond op 24 april 2010.
Door research in boeken en op het internet wist ik
dat het een zwart/witte merklap ging worden a la een Groninger Merklap
(Ik was weg van de Groningerlap die Marianne M op haar oude blog bij weblog had staan).
Dit boek bevatte veel patronen dus kwam het goed van pas.
(Op mijn oude blog (www.kaneeltje.web-log.nl/)schreef ik hier toen destijds over.
Door het lange wachten,omdat weblog vernieuwd werd,ben ik overgestapt naar blogspot.)
Tijdens het bladeren door het boek
stuitte ik op vernaaide linten van Marken.
Verliefd werd ik op de 4 linten die onze trouwtekst bevatte;
1 Korinthe 13 vers 13.
Ik besloot dat dit het onderste gedeelte van mijn merklap ging worden.
Het bovenste lint vond ik het mooist, dus ik heb
ruitjespapier gekocht en alle kruisjes geteld en op patroon gezet.
Dit leverde meer dan een meter papier op
(later ontdekte ik dat er ook nog veel kleiner ruitjespapier te koop was...)
en kostte aardig wat uurtjes tijd.
Met het zelfgemaakte patroon ging ik eind juli 2009 aan de slag.
Ondertussen tekende ik op kleiner ruitjespapier
het patroon hoe de merklap er verder uit zou gaan zien.
Tijdens het borduren werd het bedachte patroon
af en toe bijgewerkt. Er kwam een nieuw patroontje op mijn pad
of ik vond de opstelling toch niet zo mooi.
Op 24 april 2010,onze 12 ½ jarige trouwdag,
was de merklap helaas nog niet klaar.
Het laatste kruisje zette ik binnen het jaar, eind juli 2010.
Vanaf die tijd hangt deze prachtige,unieke merklap
te pronken in onze woonkamer.
Maar waarom popel ik dan ....
Op het blog van Willy (klik) bekeek ik met regelmaat
de link naar haar borduurwerk van de vernaaide linten van Marken.
Zij schreef ook meer over de betekenis van de vernaaide linten.
Het borduurwerk blijft me boeien telkens weer.
Ik hakte de knoop door en ga het borduren.
Nu was het niet zo makkelijk meer om het patroon te vinden.
Een mailtje naar Kunst en Vliegwerk leverde toch resultaat.
Op de site was het niet meer te vinden maar er was er nog één, wel iets beschadigt.
Vorige week viel het patroon in mijn brievenbus.
Nu wacht ik met smart op mijn stof en het borduurgaren.
Dan kan het borduren gaan beginnen.
